خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از دردهای بی‌درمان و سرگردانی‌های مداوم دل می‌نالد و اشاره می‌کند که اگر دل را مانند سینه‌ای پر از فضولات بدانی، از این سرگردانی‌ها رهایی نخواهی یافت.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و روان‌شناختی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۰ - در درد دل خویش زبی درمانی
در درد دل خویش زبی درمانی
هر لحظه به دردی دگر اندرمانی ۱
چون سینهٔ بوالفضول را دل خوانی
زان می نرهد دلت زسرگردانی ۲
هر لحظه به دردی دگر اندرمانی ۱
چون سینهٔ بوالفضول را دل خوانی
زان می نرهد دلت زسرگردانی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - عشق است که کیمیای فقر است دَروُ
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - اندر طلب وصل تو ای سرو روان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
