خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از دل می‌خواهد مانند قلم نقش‌بند عشق باشد، همچون فرّاش سودا عمل کند و مانند پرگار به دور خود بچرخد اما پایدار بماند. این ابیات بیانگر عشق، شور و اشتیاق و پایداری در راه عشق است.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این متن ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند «فرّاش سودا» و «پرگار» نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۱۴ - ای دل چو قلم نقش منمّا می باش
ای دل چو قلم نقش منمّا می باش
فرّاش سراپردهٔ سودا می باش ۱
مانندهٔ پرگار بگرد سر خویش
می گرد به طبع و پای برجا می باش ۲
فرّاش سراپردهٔ سودا می باش ۱
مانندهٔ پرگار بگرد سر خویش
می گرد به طبع و پای برجا می باش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۳ - بیچاره دلا چند کنی خودبینی
گوهر بعدی:شماره ۱۱۵ - گر در ره دوست پایدار آید دل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
