خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر به دل خطاب می‌کند و می‌گوید که تنها زمانی آباد می‌شوی که خراب شده باشی و تنها زمانی آزاد می‌شوی که بندهٔ عشق باشی. همچنین اشاره می‌کند که تا زمانی که به دنبال شادی هستی، غمگین خواهی بود و تنها زمانی شاد می‌شوی که به غم راضی باشی.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند از آن بهره‌مند شوند.
شماره ۱۱۲ - ای دل چو خراب گشتی آباد شوی
ای دل چو خراب گشتی آباد شوی
چون بندهٔ عشق گشتی آزاد شوی ۱
مادام که شادی طلبی غمگینی
هرگه که به غم شاد شوی شاد شوی ۲
چون بندهٔ عشق گشتی آزاد شوی ۱
مادام که شادی طلبی غمگینی
هرگه که به غم شاد شوی شاد شوی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۱ - ای دل گر ازین پایه فروتر نایی
گوهر بعدی:شماره ۱۱۳ - بیچاره دلا چند کنی خودبینی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
