خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و رنجش می‌گوید، جانی که در سخن معشوق حفظ می‌کند و با وجود درد، زبانش را نگه می‌دارد. او با دلش از وصل معشوق سخن می‌گوید و جانش را به امید آن زنده نگه می‌دارد.
محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق و رنج عاشقانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، زبان شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شمارهٔ ۲۰۳ - الاسرار
در دل سخنت چو جان نگه می دارم
خون می خورم و زبان نگه می دارم ۱
با دل سخن وصل تو می گویم از آن
جان را به اومید آن نگه می دارم ۲
خون می خورم و زبان نگه می دارم ۱
با دل سخن وصل تو می گویم از آن
جان را به اومید آن نگه می دارم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۰۲ - الاسرار
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۰۴ - العرفان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
