خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر ابراز عشق و فداکاری می‌کند و می‌گوید که حاضر است خاک پای معشوق را در چشم خرد بریزد و بارها عذرخواهی کند. همچنین اشاره می‌کند که سرِ خواسته‌اش را به کسی نمی‌سپارد و خودش آن را بر دوش می‌گیرد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. درک کامل آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد.
شمارهٔ ۱۶۷ - الرّضا و التّسلیم
من خاک تو در چشم خرد می آرم
عذرت نه یکی نه ده که صد می آرم ۱
سر خواسته ای به دست کس نتوان داد
می آیم و بر گردن خود می آرم ۲
عذرت نه یکی نه ده که صد می آرم ۱
سر خواسته ای به دست کس نتوان داد
می آیم و بر گردن خود می آرم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۶۶ - الرّضا و التّسلیم
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۶۸ - الرّضا و التّسلیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
