در این متن، شاعر بیان می‌کند که در جایی که سعادت و خوشبختی وجود دارد، ابزار و وسایل تفاوتی ندارند (تسبیح یا چنگ) و در جایی که شقاوت و بدبختی حاکم است، نام و ننگ نیز بی‌معنا هستند. در مسیر تقدیر و قضای الهی، همه چیز یکی است و تفاوتی بین اسباب و تعلل وجود ندارد. تنها چیزی که مهم است، تسلیم و رضا در برابر تقدیر است و در غیر این صورت، نتیجه‌ای جز دردسر و مشکل نخواهد بود.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سال دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم انتزاعی مانند تقدیر، تسلیم و رضا نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سن 15 سالگی به بعد در افراد شکل می‌گیرد.
شمارهٔ ۱۴۶ - الرّضا و التّسلیم
آنجا که شقاوت است چه نام و چه ننگ ۱
در راه قضا یکی است اسباب و درنگ
تسلیم و رضا باید ورنه سر و سنگ ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
