خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد و سردرگمی درونی خود می‌گوید و احساس می‌کند از دایره وجود خود خارج شده است. او از خداوند می‌خواهد که او را از این وضعیت نجات دهد، زیرا احساس می‌کند سرش از گردنش بیشتر است (کنایه از سردرگمی و آشفتگی).
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و درون‌نگری است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، بیان درد و سردرگمی وجودی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۰ - از درد سر خویش ندانم چونم
از درد سر خویش ندانم چونم
وز دایرهٔ وجود خود بیرونم ۱
یا رب تو مرا از سر و گردن برهان
کز خود به سری زگردنی افزونم ۲
وز دایرهٔ وجود خود بیرونم ۱
یا رب تو مرا از سر و گردن برهان
کز خود به سری زگردنی افزونم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - گر غمگینم چو از توَم دلشادم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - ای از پی دیدنت منوّر چشمم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
