خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از درد و رنج درونی خود میگوید: با دستهای خالی، سینهای سوخته، جانی پر از غم، دلی آتشین و چشمانی اشکبار. او از بیصبری، هوسهای سرکش و عمر تباه شده شکایت دارد و از خداوند میخواهد تا با فضل خود او را نجات دهد.
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی در این شعر وجود دارد که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نیاز دارد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند «عمر خراب» یا «دل پر آتش» ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۳۸ - پای آبله و دست تهی، سینه کباب
پای آبله و دست تهی، سینه کباب
جان پر غم و دل پر آتش و دیده پرآب ۱
سر پرهوس و صبر نه و عمر خراب
یا رب تو به فضل خویش ما را دریاب ۲
جان پر غم و دل پر آتش و دیده پرآب ۱
سر پرهوس و صبر نه و عمر خراب
یا رب تو به فضل خویش ما را دریاب ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۷ - دردی است در این دلم که درمانش نیست
گوهر بعدی:شماره ۳۹ - با ضربت قهر تو نعیم است عذاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.