خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر بیان می‌کند که وجود حقیقی و مقصود نهایی تنها خداوند است و هر اشاره‌ای به زیبایی‌های ظاهری مانند خط و زلف، بهانه‌ای برای اشاره به ذات الهی است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک زیبایی‌شناسی و عمق معنایی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۷ - در دایرهٔ وجود موجود تویی
در دایرهٔ وجود موجود تویی
مقصود نگویمت که معبود تویی ۱
گر در غزلی نام خط و زلف برم
می دان که بهانه است مقصود تویی ۲
مقصود نگویمت که معبود تویی ۱
گر در غزلی نام خط و زلف برم
می دان که بهانه است مقصود تویی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - دل گفت که ای جان من آن زهره کراست
گوهر بعدی:شماره ۸ - یاری که منزّه آمد از شبه و بدل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
