این متن به رابطهی پیچیدهی بین زبان و اسرار جهان اشاره دارد. بیان میکند که زمانی که زبان بسته است، راهی به سوی اسرار گشوده میشود و برعکس، وقتی زبان گشاده است، آن راه بسته میشود. این متن به نوعی پارادوکس ارتباط زبان با درک حقایق عالم را نشان میدهد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در فهم این مفاهیم با مشکل مواجه شوند.
شماره ۴ - راهی ز زبان ما به دل پیوستهست
کاسرار جهان جان در آن ره بستهست ۱
تا هست زبان بسته، گشاده است آنرا
چون گشت زبان گشاده آن ره بستهست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.