شاعر در این متن به ستایش مقام والای فردی به نام «عمید دولت و دین» میپردازد و از خدمت به او سخن میگوید. او بیان میکند که کارش بدون حضور این شخص بیرونق است و تقریباً یک هفته است که در حال شرح خدمت خود به اوست. همچنین، شاعر اشاره میکند که اگر اهل فضل از خدمت به این شخص دور میشوند، جای تعجب نیست که در کار او نیز کوتاهی رخ دهد.
این متن به دلیل استفاده از زبان و اصطلاحات شعر کلاسیک فارسی و مفاهیم عمیق مرتبط با ستایش و خدمت، برای مخاطبان با درک ادبی بالاتر مناسب است. نوجوانان و بزرگسالان میتوانند بهتر با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۵ - والا عمید دولت و دین ای که بر سپهر
در بندگیِّ خانه ی تو تیر می رود ۱
بی رونق است کارم و در خدمتت بشرح
نزدیک هفته ایست که تقریر می رود ۲
چون می رود ز خدمت تو کار اهل فضل
در کار من رواست که تقصیر می رود ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.