خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن یک شعر عرفانی و مدحی است که در آن شاعر از صدری (احتمالاً یک شخصیت معنوی یا عرفانی) به عنوان کافی دین و دولت یاد می‌کند و او را منشأ آیات آسمانی و روح‌پرور می‌داند. شاعر بیان می‌کند که ذهن و ضمیر او همواره به مدح این شخصیت مشغول است و از او به عنوان پناهگاه دوشیزگان و حل‌کننده مشکلات یاد می‌کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی پیچیده است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات خاص عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.
شماره ۴ - کافی دین و دولت ای صدری
کافی دین و دولت ای صدری
که جنابت سپهر آیات است ۱
روح پرورده ی ضمیر مرا
تا مدیح تو ورد اوقاتست ۲
حرز دوشیزگان پرده غیب
همه یا کافی المهماتست ۳
که جنابت سپهر آیات است ۱
روح پرورده ی ضمیر مرا
تا مدیح تو ورد اوقاتست ۲
حرز دوشیزگان پرده غیب
همه یا کافی المهماتست ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳ - بخدائی که بی ارادت او
گوهر بعدی:شماره ۵ - ای اختر آسمان سمندت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
