غزل ۳۹۱ - من اگر نظر حرام است بسی گناه دارم

من اگر نظر حرام است بسی گناه دارم
چه کنم نمی‌توانم که نظر نگاه دارم ۱

ستم از کسیست بر من که ضرورت است بردن
نه قرار زخم خوردن نه مجال آه دارم ۲

نه فراغت نشستن نه شکیب رخت بستن
نه مقام ایستادن نه گریزگاه دارم ۳

نه اگر همی‌نشینم نظری کند به رحمت
نه اگر همی‌گریزم دگری پناه دارم ۴

بسم از قبول عامی و صلاح نیکنامی
چو به ترک سر بگفتم چه غم از کلاه دارم ۵

تن من فدای جانت سر بنده وآستانت
چه مرا به از گدایی چو تو پادشاه دارم ۶

چو تو را بدین شگرفی قدم صلاح باشد
نه مروت است اگر من نظر تباه دارم ۷

چه شب است یا رب امشب که ستاره‌ای برآمد
که دگر نه عشق خورشید و نه مهر ماه دارم ۸

مکنید دردمندان گله از شب جدایی
که من این صباح روشن ز شب سیاه دارم ۹

که نه روی خوب دیدن گنه است پیش سعدی
تو گمان نیک بردی که من این گناه دارم ۱۰