شماره ۴۶۶ - منم و دو چشم روشن برخ تو باز کردن

منم و دو چشم روشن برخ تو باز کردن
ز نعیم هر دو عالم در دل فراز کردن ۱

قدمی بهستی خود زدنست، قصه کوته
بخیال کعبه تا کی ره خود دراز کردن ۲

چو تو صبح و شام خوانی بحریم وصل ما را
چه ضرورتست ازین در سفر حجاز کردن ۳

تو گلی و من زبویت چو نسیم صبحگاهی
بچه رو توانم ای گل ز تو احتراز کردن ۴

قدمی به دیده ام نه که بود نشان دولت
بسر نیازمندان گذری بناز کردن ۵

چه عنایتست یا رب ز پی هزار غمزه
گرهی ز طاق ابرو بکرشمه باز کردن ۶

چو زر از خیال لعلت منم و دلی پر آتش
نفسی بزرد رویی زدن و گداز کردن ۷

بنعیم هر دو عالم نکند بدل فغانی
نظری بنازنینی ز سر نیاز کردن ۸