شماره ۳۹۳ - به بزمت گر به پهلوی رقیبان جا نمی‌کردم

به بزمت گر به پهلوی رقیبان جا نمی‌کردم
من دیوانه آنجا این همه غوغا نمی‌کردم ۱

ز مستی یک سخن گر با رقیبانت نمی‌گفتم
برای خویشتن صد درد دل پیدا نمی‌کردم ۲

نهانی داشتم سوزی که می‌آورد در جوشم
به بزمت شمع من این بیخودی عمدا نمی‌کردم ۳

شدم دیوانه از رشک رقیبان کاش با ایشان
نمی‌دیدم تو را و خویش را رسوا نمی‌کردم ۴

ز خلق شهر اگر از مردمی می‌یافتم بویی
پی آهو چو مجنون روی در صحرا نمی‌کردم ۵

به جان درماندم از سودای عشقت وه چه بوی خوش
که می مردم من درویش و این سودا نمی‌کردم ۶

فغانی شب چنان سرگرم شمع روی او بودم
که گر می‌سوخت سرتاپای من پروا نمی‌کردم ۷