شماره ۳۱۰ - ای عارضت به بوسه ز لب دلنوازتر

ای عارضت به بوسه ز لب دلنوازتر
آبت ز آتش همه کس جانگدازتر ۱

شمعیست قامت تو که در جلوه ی جمال
هست از تمام کج کلهان سرفرازتر ۲

آه از تکبر تو که بیگانه تر شوی
هرچند دارمت من مسکین بنازتر ۳

بیداد کن که حسن اگر اینست هر زمان
دستت بود بعاشق مسکین درازتر ۴

از دوری تو دیده ی شب زنده دار من
دارد شبی ز روز قیامت درازتر ۵

کردی نگاه و اهل نظر را نواختی
معشوق کس ندیده ز تو چشم بازتر ۶

نشکفته است در چمن حسن و دلبری
شاخ گلی ز دلبر ما چشم بازتر ۷

دل چون نهم بعشوه ی خوبان که این گروه
هستند هر یک از دگری عشوه سازتر ۸

ناز ترا کشید فغانی بصد نیاز
هرچند ساخت عشق تواش بی نیازتر ۹