خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از غم و رنجی می‌گوید که او را فرسوده کرده، اما در عین حال، همین دردها به بهبود و روشنایی درونش منجر شده است. او با آه‌های سوزان خود، همچون آتشی درونش را روشن می‌کند و با وجود فراموش شدن توسط دیگران، به هدف خود پایبند است. متن ترکیبی از درد، امید و پذیرش سرنوشت است.
این متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با مفاهیم درد، امید و پذیرش سرنوشت ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۳۳ - غمی دارم ازو سودم همینست
غمی دارم ازو سودم همینست
فگارم ساخت بهبودم همینست ۱
کشم آهی و سوزم خرمن خود
زبان آتش آلودم همینست ۲
فراموشم کند آن دیر پروا
بلای جان مردودم همینست ۳
اگر من زنده باشم ور نباشم
ترا خوش باد مقصودم همینست ۴
ز برق آه سازم خانه روشن
طربگاه زر اندودم همینست ۵
زدی آتش، اگر دزدیده آهی
کشم، درهم مشو دودم همینست ۶
گشایم در خیال آن روی و سوزم
فغانی فال مسعودم همینست ۷
فگارم ساخت بهبودم همینست ۱
کشم آهی و سوزم خرمن خود
زبان آتش آلودم همینست ۲
فراموشم کند آن دیر پروا
بلای جان مردودم همینست ۳
اگر من زنده باشم ور نباشم
ترا خوش باد مقصودم همینست ۴
ز برق آه سازم خانه روشن
طربگاه زر اندودم همینست ۵
زدی آتش، اگر دزدیده آهی
کشم، درهم مشو دودم همینست ۶
گشایم در خیال آن روی و سوزم
فغانی فال مسعودم همینست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۲ - بیگناهم خشم و نازت با من ای خود کام چیست
گوهر بعدی:شماره ۱۳۴ - آه ازین ناز و دلبری که تراست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
