شماره ۵۱ - روزی که تن ز جان شود و جان ز تن جدا

روزی که تن ز جان شود و جان ز تن جدا
هر یک جدا ز عشق تو سوزند و من جدا ۱

من چون زیم که هر نفس آن لعل آتشین
می سوزدم بخنده جدا وز سخن جدا ۲

گر جان ز تن جدا شود و تن ز جان چه غم
یا رب مباد درد تو از جان و تن جدا ۳

یک جلوه کرد شمع جمالت شب وصال
افتاد پرتویش بهر انجمن جدا ۴

دامیست جعد پرشکنت کز فریب و فن
دارد هزار سلسله در هر شکن جدا ۵

گر خون ز داغ هجر تو گرید غریب نیست
آواره یی که بهر تو شد از وطن جدا ۶

در بیستون ز صورت شیرین جدا شود
هر پاره یی که شد ز دل کوهکن جدا ۷

در مصر جان ز گریه ی کنعانیان هنوز
یوسف جداست غرقه بخون پیرهن جدا ۸

از گرد خانه ی تو فغانی جدا نشد
بلبل کجا شود ز حریم چمن جدا ۹