خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عرفانی، با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند شمع، خورشید، و سرو، به ستایش معشوق و تأثیر حضور او در زندگی شاعر می‌پردازد. شاعر از درد دل، عشق، و امید به رهایی از مشکلات سخن می‌گوید و از معشوق به عنوان منبع نور و رحمت یاد می‌کند.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

شماره ۱۷ - منور ساختی ای شمع خوبان محفل ما را

منور ساختی ای شمع خوبان محفل ما را
فروغ مطلع خورشید دادی منزل ما را ۱

چراغ دیده ی دل شد زیمن مقدمت روشن
اثر بین طالع مسعود و بخت مقبل ما را ۲

بآب دیده خواهم متصل ای سایه ی رحمت
که سرو سرکشت مایل شود آب و گل ما را ۳

خلاص از قید هستی مینمود احبابرا مشکل
گشاد از حلقه ی زلف تو آید مشکل ما را ۴

دل پر درد دارم ای طبیب عاشقان امشب
قدم چون رنجه کردی گوش کن درد دل ما را ۵

خوش آنساعت که عشق خانه سوز وادی حیرت
بعزم کعبه ی مقصود بندد محمل ما را ۶

فغانی چون گره کردند خوبان سنبل مشکین
بدام آرزو بستند مرغ بسمل ما را ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶ - درین چمن چه گلی باز شد بمنزل ما
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - برون خرام و قدم نه رکاب زرین را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.