شماره ۴ - بترانه ی ندیمان نتوان ربود ما را

بترانه ی ندیمان نتوان ربود ما را
چو بود غم تو در دل زطرب چه سود ما را ۱

بنما رخ و هماندان که نماند کس بعالم
چه کسیم ما که باشد عدم و وجود ما را ۲

بنوید آب حیوان دل مرده باز ماند
تو زعمر و حسن برخور که هوس غنود ما را ۳

مشکن عیار عاشق بقیاس فهم دشمن
بدو نیک ما چه داند که نیازمود ما را ۴

بنظاره ی تو دود از دل عاشقان برامد
چو سپند سوخت اکنون چه غم از حسود ما را ۵

سر فتنه داشت امشب خود ما رقیب و رنی
بشراب و ساقی کس طمعی نبود ما را ۶

چو نوای نی فغانی دم جان گداز دارد
که در آتش محبت فگند چو عود ما را ۷