خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و آرزوی وصال معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که دلش به امید دیدار اوست، در حالی که خود در جستجوی این وصال از دلی بی‌حاصل است. در نهایت اشاره می‌کند که مردم به امید رسیدن به معشوق، دل به دامن شاعر می‌سپارند و شاعر نیز دامن دل را می‌گیرد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک زیبایی‌شناسی شعر کلاسیک معمولاً به سطحی از بلوغ فکری و ادبی نیاز دارد.
شماره ۱۱۰ - دل وصل تو خواهد ز من ای مهر گسل
دل وصل تو خواهد ز من ای مهر گسل
من وصل تو جویم ز دل بی حاصل ۱
القصه که مردم به تمنای وصال
دل دامن من گیرد و من دامن دل ۲
من وصل تو جویم ز دل بی حاصل ۱
القصه که مردم به تمنای وصال
دل دامن من گیرد و من دامن دل ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۹ - وصل تو به سیم و زر نکرد حاصل
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱ - در طره چون شبش دل شعله مثال
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
