خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این شعر، شاعر خطاب به کسی که به گلزار علاقه دارد، می‌گوید که گل‌ها نماد چهره معشوقان هستند و معشوقان همیشه به عاشق خود توجه دارند. شاعر از مخاطب می‌خواهد که او را فراموش نکند، زیرا معشوقان به عاشق خود رو می‌آورند.
مفاهیم عاشقانه و تمثیل‌های به‌کار رفته در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد و درک عمیق‌تر آن نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
شماره ۷۹ - ای آن که تو را میل به گلزار بود
ای آن که تو را میل به گلزار بود
دانی که چرا گل همه رخسار بود ۱
یعنی که مرا مبو که معشوقان را
از عاشق خویش روی در کار بود ۲
دانی که چرا گل همه رخسار بود ۱
یعنی که مرا مبو که معشوقان را
از عاشق خویش روی در کار بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۸ - گر تیرگی روز من غم فرسود
گوهر بعدی:شماره ۸۰ - ای آن که تو را مدار بر زور بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
