غزل ۳۱۱ - متقلب درون جامه ناز

متقلب درون جامه ناز
چه خبر دارد از شبان دراز ۱

عاقل انجام عشق می‌بیند
تا هم اول نمی‌کند آغاز ۲

جهد کردم که دل به کس ندهم
چه توان کرد با دو دیده باز ۳

زینهار از بلای تیر نظر
که چو رفت از کمان نیاید باز ۴

مگر از شوخی تذروان بود
که فرودوختند دیده باز ۵

محتسب در قفای رندانست
غافل از صوفیان شاهدباز ۶

پارسایی که خمر عشق چشید
خانه گو با معاشران پرداز ۷

هر که را با گل آشنایی بود
گو برو با جفای خار بساز ۸

سپرت می‌بباید افکندن
ای که دل می‌دهی به تیرانداز ۹

هر چه بینی ز دوستان کرمست
گر اهانت کنند و گر اعزاز ۱۰

دست مجنون و دامن لیلی
روی محمود و خاک پای ایاز ۱۱

هیچ بلبل نداند این دستان
هیچ مطرب ندارد این آواز ۱۲

هر متاعی ز معدنی خیزد
شکر از مصر و سعدی از شیراز ۱۳