خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر بیانگر عشق و اشتیاق شدید به معشوق است که غم او دنیا را تحت تأثیر قرار می‌دهد و چهره‌اش از خورشید نیز درخشان‌تر است. شاعر از غم فراق می‌سوزد و نگران است که مبادا خورشید نیز از دیدن روی معشوق، نور خود را از دست بدهد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. این شعر更适合 افرادی که توانایی تحلیل ادبی و درک مضامین عرفانی-عاشقانه را دارند.
شماره ۵۹ - ای آن که غمت بدهر شور اندازد
ای آن که غمت بدهر شور اندازد
روی تو بر آفتاب نور اندازد ۱
میسوزم ازین غم که مگر روی تودید
خورشید که نور را به دور اندازد ۲
روی تو بر آفتاب نور اندازد ۱
میسوزم ازین غم که مگر روی تودید
خورشید که نور را به دور اندازد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۸ - آن چشم که خون خلق در خواب خورد
گوهر بعدی:شماره ۶۰ - چون بر رخت آن زلف پریشان لرزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
