خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از عشق و محبت به معشوق سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که جانش بدون روی او محنت‌اندوز نباشد و جهان بدون نور وجودش تاریک بماند. او زیبایی معشوق را به روز تشبیه می‌کند، اما آرزو می‌کند که روز جدایی از او هرگز فرا نرسد.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۴۷ - بی روی تو جان محنت اندوز مباد
بی روی تو جان محنت اندوز مباد
عالم بی آن شمع شب افروز مباد ۱
روی تو به روز ماند از نیکویی
اما به روز من که آن روز مباد ۲
عالم بی آن شمع شب افروز مباد ۱
روی تو به روز ماند از نیکویی
اما به روز من که آن روز مباد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶ - در عالم تنگ عرصه سفله نهاد
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - تنها نه به خون این دل مفتون خسبد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
