خلاصه و رده‌بندی سنی
همه سنین
شاعر در این متن از عشق و اشتیاق خود به معشوق سخن می‌گوید و از دل خود می‌خواهد که در این فرصت شادمانی کند. او به تنهایی معشوق و حضور شمع و پروانه اشاره می‌کند و این لحظه را ویژه می‌داند.
این متن یک شعر عاشقانه کلاسیک است که هیچ محتوای نامناسب یا پیچیده‌ای برای گروه‌های سنی مختلف ندارد و می‌تواند برای همه قابل درک و لذت‌بردن باشد.
شماره ۳۰ - امشب که رخش خانه فروز من و تست
امشب که رخش خانه فروز من و تست
خوش باش ای دل که وقت سوز من و تست ۱
بنشسته و جز شمع کسی به پیشش نیست
پروانه بیا بیا که روز من و تست ۲
خوش باش ای دل که وقت سوز من و تست ۱
بنشسته و جز شمع کسی به پیشش نیست
پروانه بیا بیا که روز من و تست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹ - دل سیر شد از تو خوب رویی می خواست
گوهر بعدی:شماره ۳۱ - دانی که چرا نمی توان دید ای دوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
