خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از روزی سخن می‌گوید که مردگان حیات تازه می‌گیرند و پرستندگان خورشید نجات می‌یابند. آن‌ها می‌توانند عذر پرستش خود را اینگونه بیان کنند که خورشید را نمونه‌ای از نور الهی دانسته‌اند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۱۷ - فردا که حیات تازه گیرند اموات
فردا که حیات تازه گیرند اموات
خورشید پرستان همه یابند نجات ۱
گر عذر پرستش خود ایرا گویند
کای را قبسی شمرده ایم از قبسات ۲
خورشید پرستان همه یابند نجات ۱
گر عذر پرستش خود ایرا گویند
کای را قبسی شمرده ایم از قبسات ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - تا روشن شد دیده ام از رقعه دوست
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - مشک است به گرد نقطه پرگارت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
