خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از احساس ضعف و ناتوانی خود سخن می‌گوید و با تصاویر شاعرانه مانند موی نازک و سنگینی دل، این احساس را بیان می‌کند. سپس با اشاره به گل و صبا، به زیبایی‌های طبیعت و عشق اشاره می‌کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم نیاز به درک عمیق‌تری از ادبیات و احساسات دارند.
شماره ۱۱ - گمان برم که مگر سر بر آسمان سودم
گمان برم که مگر سر بر آسمان سودم
سرم شبی که بر آن خاک آستان آید
شدم زضعف چو مویی و از نزاکت طبع
گرش بدل گذرم بر دلش گران آید
گل از نشاط کله سوی آسمان افکند
صبا ز کویت اگر سوی گلستان آید
سرم شبی که بر آن خاک آستان آید
شدم زضعف چو مویی و از نزاکت طبع
گرش بدل گذرم بر دلش گران آید
گل از نشاط کله سوی آسمان افکند
صبا ز کویت اگر سوی گلستان آید
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - حسبتالله به سست ای میر با من دوستی
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - گفتی که پلی بسازی از بهر خدا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
