شماره ۲۳ - تابم بتن از طره ی پیچان تو افتاد

تابم بتن از طره ی پیچان تو افتاد
چاکم بدل از چاک گریبان تو افتاد ۱

گویند دلش نرم توان کرد به گریه
کار دلم ای دیده به دامان تو افتاد ۲

گر دیده گستاخ پریشان رخت دید
ز آن است که بر زلف پریشان تو افتاد ۳

چون زخم کهن روز و شب آلوده به خون است
هر چشم که بر ناوک مژگان تو افتاد ۴

ای دل لب او آب حیات است ندانم
چون آتش سوزان شد و در جان تو افتاد ۵