خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این متن به مخاطب خود میگوید که او دشمنی حقیر است و نه امیری. سپس با لحنی پندآمیز و مسلمانوار به او هشدار میدهد که دشمنان قدرتمندی مانند پلنگ دارد و نباید با دشمنان ضعیف مانند موش درگیر شود، زیرا دشمنان قوی میتوانند به او آسیب برسانند.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و پندآمیز است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند پلنگ و موش نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۲ - مرا گوئی که تو خصم حقیری
مرا گوئی که تو خصم حقیری
تو هم مرد دبیری نه امیری ۱
مسلمان وار پندت داد خواهم
تو خود پند مسلمان کی پذیری ۲
فراوانت پلنگانند خصمان
مگر با موش خصمی در نگیری ۳
که گر چنگ پلنگی در تو آید
بیاید بر تو می زد تا بمیری ۴
تو هم مرد دبیری نه امیری ۱
مسلمان وار پندت داد خواهم
تو خود پند مسلمان کی پذیری ۲
فراوانت پلنگانند خصمان
مگر با موش خصمی در نگیری ۳
که گر چنگ پلنگی در تو آید
بیاید بر تو می زد تا بمیری ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱ - گوئی که گر بخواهم یک دانه شعر سازم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.