غزل ۲۴۲ - سرو بلند بین که چه رفتار می‌کند

سرو بلند بین که چه رفتار می‌کند
وآن ماه محتشم که چه گفتار می‌کند ۱

آن چشم مست بین که به شوخی و دلبری
قصد هلاک مردم هشیار می‌کند ۲

دیوانه می‌کند دل صاحب تمیز را
هر گه که التفات پری وار می‌کند ۳

ما روی کرده از همه عالم به روی او
وآن سست عهد روی به دیوار می‌کند ۴

عاقل خبر ندارد از اندوه عاشقان
خفته‌ست و عیب مردم بیدار می‌کند ۵

من طاقت شکیب ندارم ز روی خوب
صوفی به عجز خویشتن اقرار می‌کند ۶

بیچاره از مطالعه روی نیکوان
صد بار توبه کرد و دگربار می‌کند ۷

سعدی نگفتمت که خم زلف شاهدان
دربند او مشو که گرفتار می‌کند ۸