خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر بیان می‌کند که عشق و محبت به معشوق مانند باده‌ای است که جان او را صیقل داده و از رنج‌ها رهایی بخشیده است. اما در ادامه می‌پرسد اگر باده نماد شادی است، چرا عشق تو رنج‌های مرا افزوده است؟
متن دارای مفاهیم عاطفی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین ممکن است نیاز به توضیح برخی استعاره‌ها و اصطلاحات شعر کلاسیک داشته باشد.
شماره ۵۱ - تا جان مرا باده مهرت سوده است
تا جان مرا باده مهرت سوده است
جان و دلم از رنج غمان آسوده است
گر باده به گوهر اصل شادی بوده است
پس چون که ز باده تو رنج افزوده است
جان و دلم از رنج غمان آسوده است
گر باده به گوهر اصل شادی بوده است
پس چون که ز باده تو رنج افزوده است
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۰ - چون یار به بوسه دادنم بار گرفت
گوهر بعدی:شماره ۵۲ - از روز نخست کاین دلم رای تو جست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
