خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از عظمت و عدالت خداوند سخن می‌گوید و بیان می‌کند که همه‌ی موجودات جهان فدای او هستند. او از جود و بخشش الهی و تأثیر آن بر جهان هستی یاد می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از زبان ادبی و کهن ممکن است برای گروه‌های سنی پایین نامفهوم باشد.
شماره ۴۷ - ای دوش فلک را علمت گشته ردا
ای دوش فلک را علمت گشته ردا
در گوش فلک ز جود و عدل تو ندا
بادات فدا هر که به گیتی چو منست
تا خلق جهانت همه باشند فدا
در گوش فلک ز جود و عدل تو ندا
بادات فدا هر که به گیتی چو منست
تا خلق جهانت همه باشند فدا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶ - هر تیر که در جعبه افلاک بود
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - تا یک نفس از حیات باقیست مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
