خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از شب گذشته و شرایط دشوار خود می‌گوید، از جمله فقر و ناامیدی. او در بیابانی خشک و بی‌آب گم شده و همه را ناتوان و عاجز می‌بیند.
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و لحن غمگین، مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۴۰ - برخاسته ام دوش بدبابی من
برخاسته ام دوش بدبابی من
بر توده سیم کرده قلابی من ۱
در بادیه رفته ز بی آبی من
کانجا همه عاج؟ بود و اعرابی من ۲
بر توده سیم کرده قلابی من ۱
در بادیه رفته ز بی آبی من
کانجا همه عاج؟ بود و اعرابی من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹ - این پند نگاه دار هموار ای تن
گوهر بعدی:شماره ۴۱ - از گرمی خورشید رخ روشن او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
