خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او با اشاره به گریههای خونین و دردهای عاطفی، احساسات خود را به تصویر میکشد و از جدایی و اندوه ناشی از آن مینالد.
متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق و توصیفهای شاعرانه از درد و رنج است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک یا مناسب نباشد.
شماره ۳۷ - در عشق چو نار گفته شد رخسارم
در عشق چو نار گفته شد رخسارم
از بس که برو سرشگ خونین بارم ۱
هرگه که سرشگ دیده زو بردارم
چون پرده ز نار دانه بیرون آرم ۲
از بس که برو سرشگ خونین بارم ۱
هرگه که سرشگ دیده زو بردارم
چون پرده ز نار دانه بیرون آرم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶ - تا چون گل لعل گونه بفروخته ام
گوهر بعدی:شماره ۳۸ - تا باز ترا به دیده ام زارترم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.