خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر بیانگر شباهت و تفاوت‌های بین دو نفر است که هر دو از جنس انسان هستند اما یکی با دردهای جسمی و دیگری با دردهای عاطفی درگیر است. شاعر با اشاره به این که هر دو از گل سرشته شده‌اند، به تفاوت‌های درونی و بیرونی آن‌ها می‌پردازد.
این شعر دارای مفاهیم عاطفی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۳۳ - آن را که چو ما سرشت باشد از گل
آن را که چو ما سرشت باشد از گل
بی خارشکی نباشد ای مهر گسل ۱
من همچو توام ز من چرائی تو خجل
تو خارش تن داری و من خارش دل ۲
بی خارشکی نباشد ای مهر گسل ۱
من همچو توام ز من چرائی تو خجل
تو خارش تن داری و من خارش دل ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲ - سرمست به کوی دوست بگذشتم دوش
گوهر بعدی:شماره ۳۴ - ای عشق به خویشتن بلا خواسته ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
