خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از غم فراق جمال ملک سخن میگوید و به سخنان قضا گوش میسپارد. او خطاب به فردی خفته میگوید که اگر خواهان آزادی است، باید بندهای وفادار و خاص باشد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیدهای است که درک آن برای مخاطبان کمسنوسال دشوار خواهد بود. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۷ - بر یاد جمال ملک چشمم به غنود
بر یاد جمال ملک چشمم به غنود
از لفظ قضا شنو که گوشم چه شنود ۱
ای خفته رساندت به آزادی زود
گر بنده رشید خاص را خواهی بود ۲
از لفظ قضا شنو که گوشم چه شنود ۱
ای خفته رساندت به آزادی زود
گر بنده رشید خاص را خواهی بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - ای جوی فراق در تو پایاب نماند
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - چون دیده ی من به سوی جانان نگرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.