خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات به مخاطبان خود خطاب می‌کند و از جایگاه والای آنان سخن می‌گوید. او با اشاره به فضل و نشانه‌های آنان در آفاق، از آنان می‌پرسد که چرا این جایگاه را درک نمی‌کنند و مانند منصور سعید باقی نمی‌مانند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، اشاره به شخصیت‌های تاریخی مانند منصور سعید ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامأنوس باشد.
شماره ۲ - ای محتمشان حضرت آنید شما
ای محتمشان حضرت آنید شما
کز فضل در آفاق نشانید شما ۱
این پایه چرا همی ندانید شما
منصور سعید را نمانید شما ۲
کز فضل در آفاق نشانید شما ۱
این پایه چرا همی ندانید شما
منصور سعید را نمانید شما ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱ - ارزانی عشوه ی تو هستم صنما
گوهر بعدی:شماره ۳ - گه نیک به گفتار برافروخت مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
