خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در مدح و ستایش شخصی به نام ابونصر پارسی سروده شده است. شاعر از فضایل، بزرگی و تأثیر او در دولت و جامعه سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که همیشه مورد لطف و حمایت باشد. همچنین، از تشبیه‌های زیبا مانند آفتاب، سایه، عروسان و طاووس برای توصیف عظمت او استفاده شده است.
این متن دارای زبان ادبی و کهن است و درک آن نیاز به آشنایی با اصطلاحات و تشبیه‌های پیچیده شعر کلاسیک فارسی دارد. بنابراین، برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
شمارهٔ ۱۸ - در مدح ابونصر پارسی
همای خلعت عالی فکند سایه بر آن
که آفتاب نماید ز رأی او سایه ۱
عمید دولت ابونصر پارسی که خدا
دهد به اختر دولت ز اخترش مایه ۲
سپهر قالب معراج و همتش به بسود
شمرد خویشتن از وی فروترین مایه ۳
همیشه تا چو عروسان شاه طاووسان
به جلوه گاه درآیند غرق پیرایه ۴
بقاش خواهم و اندر بقا بر او لازال
جهان به مهر چو بر طفل مهربان دایه ۵
که آفتاب نماید ز رأی او سایه ۱
عمید دولت ابونصر پارسی که خدا
دهد به اختر دولت ز اخترش مایه ۲
سپهر قالب معراج و همتش به بسود
شمرد خویشتن از وی فروترین مایه ۳
همیشه تا چو عروسان شاه طاووسان
به جلوه گاه درآیند غرق پیرایه ۴
بقاش خواهم و اندر بقا بر او لازال
جهان به مهر چو بر طفل مهربان دایه ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۷ - در مدح ابونصر پارسی
بعدی:رباعیات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
