خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از سعدی، حال و هوای یک مجلس عاشقانه و می‌نوشی را توصیف می‌کند که در آن گلها و بلبلان و ساقیان در حال سماع و شادی هستند. شاعر از حال بی‌خودی خود و دیگران پس از نوشیدن شراب سخن می‌گوید و به تفاوت بین عاشقان واقعی و دیگران اشاره می‌کند. او همچنین به مفهوم زندگی و مرگ در راه عشق و دوست اشاره می‌کند و از عاشقانی می‌گوید که جان خود را در این راه فدا کرده‌اند.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
غزل ۲۲۴ - گلبنان پیرایه بر خود کرده‌اند
گلبنان پیرایه بر خود کرده‌اند
بلبلان را در سماع آورده‌اند ۱
ساقیان لاابالی در طواف
هوش میخواران مجلس برده‌اند ۲
جرعه‌ای خوردیم و کار از دست رفت
تا چه بی هوشانه در می کرده‌اند ۳
ما به یک شربت چنین بیخود شدیم
دیگران چندین قدح چون خورده‌اند ۴
آتش اندر پختگان افتاد و سوخت
خام طبعان همچنان افسرده‌اند ۵
خیمه بیرون بر که فراشان باد
فرش دیبا در چمن گسترده‌اند ۶
زندگانی چیست مردن پیش دوست
کاین گروه زندگان دل مرده‌اند ۷
تا جهان بودست جماشان گل
از سلحداران خار آزرده‌اند ۸
عاشقان را کشته می‌بینند خلق
بشنو از سعدی که جان پرورده‌اند ۹
بلبلان را در سماع آورده‌اند ۱
ساقیان لاابالی در طواف
هوش میخواران مجلس برده‌اند ۲
جرعه‌ای خوردیم و کار از دست رفت
تا چه بی هوشانه در می کرده‌اند ۳
ما به یک شربت چنین بیخود شدیم
دیگران چندین قدح چون خورده‌اند ۴
آتش اندر پختگان افتاد و سوخت
خام طبعان همچنان افسرده‌اند ۵
خیمه بیرون بر که فراشان باد
فرش دیبا در چمن گسترده‌اند ۶
زندگانی چیست مردن پیش دوست
کاین گروه زندگان دل مرده‌اند ۷
تا جهان بودست جماشان گل
از سلحداران خار آزرده‌اند ۸
عاشقان را کشته می‌بینند خلق
بشنو از سعدی که جان پرورده‌اند ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲۳ - عیب جویانم حکایت پیش جانان گفته‌اند
گوهر بعدی:غزل ۲۲۵ - اینان مگر ز رحمت محض آفریده‌اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
