بخش ۷۸ - برکشتن هر دو لشکر ازهمدیگر و گریختن زنگی زوش از بند سرخ پوش گوید

. . . سرخپوش
چنان بسته آورد زنگی زوش ۱

نهادند زنجیر در گردنش
به زنجیر چون شیر نر کردنش ۲

چو ازتیره شب پاسی اندر گذشت
دلیران برفتند از روی دشت ۳

فرود آرمیدند یکسر به جای
نه بانگ تبیره نه زخم درای ۴

چه زنگی چنان خواب کردار دید
سربخت از خواب بیدار دید ۵

درآمد به نیرو و بگسست بند
سر پاسبانان هم از تن بکند ۶

از آن پاسبانان بکشت او چهار
وز آن پس بشد همچو ابر بهار ۷

چنین تا به نزد سپهبد رسید
زمین بوسه داد آفرین گسترید ۸

چه دیدش بشد شاد دل شهریار
ز شادی بشد باده را خوستار ۹

می و نقل و مرغ و قدح خواستند
یکی بزم شاهانه آراستند ۱۰

همی باده خوردند و شادان شدند
بر این گونه تا خور برآمد بلند ۱۱