غزل ۲۰۶ - در پای تو افتادن شایسته دمی باشد

در پای تو افتادن شایسته دمی باشد
ترک سر خود گفتن زیبا قدمی باشد ۱

بسیار زبونی‌ها بر خویش روا دارد
درویش که بازارش با محتشمی باشد ۲

زین سان که وجود توست ای صورت روحانی
شاید که وجود ما پیشت عدمی باشد ۳

گر جمله صنم‌ها را صورت به تو مانستی
شاید که مسلمان را قبله صنمی باشد ۴

با آن که اسیران را کشتی و خطا کردی
بر کشته گذر کردن نوع کرمی باشد ۵

رقص از سر ما بیرون امروز نخواهد شد
کاین مطرب ما یک دم خاموش نمی‌باشد ۶

هر کو به همه عمرش سودای گلی بودست
داند که چرا بلبل دیوانه همی‌باشد ۷

کس بر الم ریشت واقف نشود سعدی
الا به کسی گویی کاو را المی باشد ۸