شماره ۵۰ - بر دلم دوش دری از حرم راز گشود

بر دلم دوش دری از حرم راز گشود
بسته بود این در اقبال بمن باز گشود ۱

بود بر رشته پیوند دلم با غم دوست
عقده جهل بسی ناخن اعجاز گشود ۲

مرغ نارسته پر روح مرا مستی عشق
داد پرواز که گفتی که پر ناز گشود ۳

اینگل از باغ که بشکفت که چون بلبل باغ
از گلوی من سودازده آواز گشود ۴

لوحش الله بدین نغمه که زد مطرب عشق
عقده دام دل از دمدمه ساز گشود ۵

دلم از عشق نهان گنج گهر بود و بخلق
در این گنج گهر دیده غماز گشود ۶

تلخ کامی من از یار بدل شد که بحرف
لب پر شهد تر از شکر اهواز گشود ۷

دل من رفت بعرش از طرب ساز سماع
این چه بالیست که آنمرغ طربساز گشود ۸

نرسد کفر بایمان صفا بی رخ دوست
در این کعبه بمن آن بت طناز گشود ۹