شماره ۴۷ - کسی که بنده عشقست جاه را چه کند

کسی که بنده عشقست جاه را چه کند
مقیم خلوت خورشید ماه را چه کند ۱

نشسته بر سر خاکست و چرخ زیر قدم
گدای میکده اورنگ شاه را چه کند ۲

کشد سر ار فکند عرش سایه بر سر او
سر برهنه ز هستی کلاه را چه کند ۳

هزار بادیه گو بیش باش راه طلب
رسیده است بمقصود راه را چه کند ۴

شئون بیحد ذاتست حد ذاتی دل
رسوم مدرسه و خانقاه را چه کند ۵

ز کس پناه نجوید گدای دولت فقر
پناه سلطنتست او پناه را چه کند ۶

امیر مملکت بارگاه فقر و فناست
فقیر مملکت و بارگاه را چه کند ۷

پناه میبرم از دست زلف دوست بدوست
جز آنکه داد دهد دادخواه را چه کند ۸

گرفت بی مدد غیر یار پست و بلند
شکوه شاه حقیقت سپاه را چه کند ۹

گناه عیب بود شاه عیب پوش صفا
بغیر آنکه بپوشد گناه را چه کند ۱۰