خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر از درد و رنج خود می‌گوید که باعث شده حتی ماه نیز سیاه شود. او از بی‌رحمی دل خود شکایت دارد و خود را بنده‌ای از این دل سنگ‌سیاه می‌داند.

متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و غم‌انگیز است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار بوده و ممکن است بر روحیه آن‌ها تأثیر منفی بگذارد.

مشاهده کامل

شماره ۱۰۴ - از بسکه همیکنم بشب ناله و آه

از بسکه همیکنم بشب ناله و آه
بر چرخ سیاهشد ز آهم رخ ماه ۱

این خود چه دلست که برمنش رحمت نیست
من بنده آن دلم زهی سنگ سیاه ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۳۳۲
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۳ - دلدار کمان دلبری کرد بزه
گوهر بعدی:شماره ۱۰۵ - جانا تو چنین بجنگ با من زچه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.