خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در باغی حضور داشته و قصد نوشیدن شراب داشته است. او جام شراب سرخ را پشت سر هم می‌نوشیده است. در این حال، گل را می‌بیند که از زیبایی و شکوه خود خجل شده و سرخ‌گون گشته است.
این شعر حاوی مفاهیم نمادین و عرفانی مانند شراب (که معمولاً نماد عشق الهی است) و توصیفات شاعرانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، ممکن است نیاز به توضیحاتی دربارهٔ نمادگرایی در شعر کلاسیک فارسی داشته باشد.
شماره ۱۰۱ - در باغ شدم قصد سوی می کرده
در باغ شدم قصد سوی می کرده
جام می لعل را پیاپی کرده ۱
گل را دیدم ز آب رعنائی خویش
از شرم تو سرخ گشته و خوی کرده ۲
جام می لعل را پیاپی کرده ۱
گل را دیدم ز آب رعنائی خویش
از شرم تو سرخ گشته و خوی کرده ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۰ - نا یافته شهرخی ز وصلش ناگاه
گوهر بعدی:شماره ۱۰۲ - گه تاب سر زلف مشوش میده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
