خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر در این متن از شبی عاشقانه می‌گوید که در آن دلش آرام گرفته، وصال یارش رسیده و فراق به پایان رسیده است. او تا صبح در آغوش یارش بوده و لب‌هایش بر لب‌های یارش قرار داشته، در حالی که در خواب غرق شده بود.

متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامناسب باشد. همچنین، درک عمیق‌تر از احساسات و روابط عاشقانه معمولاً برای سنین بالاتر مناسب است.

مشاهده کامل

شماره ۹۹ - دوشم چه شبی بود ز دل تاب شده

دوشم چه شبی بود ز دل تاب شده
وصل آمده و فراق را آب شده ۱

تا روز مرا دو دست در گردن یار
لب بر لب او نهاده در خواب شده ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۳۰۰
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۸ - زلفی که همه سال دل و جان برد او
گوهر بعدی:شماره ۱۰۰ - نا یافته شهرخی ز وصلش ناگاه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.