خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از زیبایی معشوق و رنج هجران میگوید. او از سیاهی و درازی زلف معشوق که مانند شب هجران است، سخن میگوید و از عذری که پیش آورده، ولی بیپاسخ مانده است.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و استفاده از استعارههای ادبی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
شماره ۶۷ - ای روی ترا برده مه چرخ نماز
ای روی ترا برده مه چرخ نماز
زلفت چو شب هجر سیه رنگ و دراز ۱
عذری که رخ تو دوش آوردم پیش
از چشم چو زلف خود پس گوش انداز ۲
زلفت چو شب هجر سیه رنگ و دراز ۱
عذری که رخ تو دوش آوردم پیش
از چشم چو زلف خود پس گوش انداز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶ - جانا نم دیده وتف سینه نگر
گوهر بعدی:شماره ۶۸ - گفتی مگذر بکوی ما در زین پس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.