خلاصه و ردهبندی سنی
12+
در این متن، شاعر به ستایش یک پادشاه میپردازد و بیان میکند که خداوند همه جهان را به او سپرده است. او اشاره میکند که قلمرو پادشاه آنقدر گسترده است که نمیتوان شهرهایش را شمرد و حتی از زمین فراتر رفته و به آسمان رسیده است.
این متن دارای مفاهیم ادبی و تاریخی است که برای درک بهتر آن، خواننده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۵۵ - شاها بتو ایزد همه آفاق سپرد
شاها بتو ایزد همه آفاق سپرد
نتوان بدو ماه شهرهای تو شمرد ۱
چندانکه زمین بود همه ملک تو شد
زین بس نقبی بر آسمان باید برد ۲
نتوان بدو ماه شهرهای تو شمرد ۱
چندانکه زمین بود همه ملک تو شد
زین بس نقبی بر آسمان باید برد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۴ - تا طره بدان روی دلارای افکند
گوهر بعدی:شماره ۵۶ - زین پس دل من بمهر یکتا نشود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.