شماره ۸۲ - دل چو دم از دلربائی میزند

دل چو دم از دلربائی میزند
عافیت را پشت پائی میزند ۱

بازعاشق گشت و معذورست دل
گرچه لاف از بیوفائی میزند ۲

از میان موج خون چون غرقه
دست هر ساعت بجائی میزند ۳

هر دمم دل پیش پائی مینهد
هر زمانم غم قفائی میزند ۴

از غمت شادم که چون بیند مرا
آخر از دل مرحبائی میزند ۵

از همه عالم سر زلفین او
زخم هم بر آشنائی میزند ۶

گرچه شد دل در سرکارش هنوز
در غم او دست و پائی میزند ۷